Kyokushin

Do pobrania:
 

Kyokushin to jeden z najbardziej widowiskowych, a zarazem najtwardszych stylów karate. W formie pełnokontaktowej dostępne jest tylko dla dorosłych. Kyokushin to nie tylko sport, ale i filozofia życia.

Historia tej sztuki walki jest nierozerwalnie związana z życiem jej twórcy – Koreańczyka Choi Yeong-Eui, który po przybyciu do Japonii przyjął nazwisko Masutatsu Oyama. W 1974 roku Międzynarodowa Organizacja Kyokushin przyznała mu najwyższy stopień wtajemniczenia w sztuce karate – 10 dan. Oyama chciał stworzyć taki rodzaj karate, który odejdzie od jego bezkontaktowego i pokazowego charakteru na rzecz prawdziwych pojedynków. W tym celu Oyama założył Kyokushinkai, czyli Stowarzyszenie Poszukiwaczy Najwyższej Prawdy. Twórca kyokushin zawsze twierdził, że karate zaczyna się i kończy na uprzejmości oraz że rozwój fizyczny jest początkiem tej sztuki walki, a rozwój duchowy jest jej celem ostatecznym. W celu lepszego poznania zasad etycznych kyokushin stworzono siedmiopunktowy kodeks moralny. Podkreśla on obowiązek szanowania osób starszych i rodziców, dążenia do fizycznej i duchowej doskonałości oraz powstrzymania się od gwałtownych reakcji. W Polsce początki kyokushin datuje się na koniec lat 60. XX w.

Słowo „kyokushin” tłumaczone jest najczęściej jako ekstremum prawdy, dążenie do poznania prawdy, zaś nazwa Kyoku-shin-kai oznacza stowarzyszenie na rzecz poznania ostatecznej (najwyższej) prawdy. W wolnym tłumaczeniu również droga ku prawdzie. Kanku to symbol Karate Kyokushin.

KARATE – „Pusta ręka”

kara – „pusta” (naga, w znaczeniu: bez broni), te – ręka

KYOKUSHINKAI – lilijka (po lewej)

Emblemat Kyokushinkai (w zapisie kanji) noszony na karatedze na lewej piersi oznacza: „Stowarzyszenie na rzecz poznania ostatecznej (najwyższej) prawdy”.

kyoku – ekstremum, biegun
shin – prawda
kai – stowarzyszenie

KANKU

Symbol słońca i odwagi. Zaczerpnięte zostało z Kanku Kata. Kanku przedstawia podniesione ręce, których palce są złączone tak, aby można było oglądać przez nie niebo.

Dolne punkty to złączone kciuki, a górne to złączone małe palce symbolizujące najwyższe punkty i szczyty. Cienkie fragmenty po bokach reprezentują nadgarstki oznaczające siłę. Środkowy krąg reprezentuje otwarcie pomiędzy rękami, przez które spoglądamy w niekończącą się głębię.

Całe Kanku jest zamknięte w okręgu symbolizującym ciągłość i okrężny ruch.

 
„Sztuki walki zaczynają się punktem, a kończą kołem. Linie proste wywodzą się od tej zasady.” (Oyama)